Polowanie/ Qui part à la chasse, reż. Lea Favre, Szwajcaria 2025, 10’50’’
Młoda dziewczyna rusza na polowanie - nie na zwierzęta, lecz na idealne ujęcie do filmu dokumentalnego. Uczy, jak być czujnym, niewidocznym, gotowym na uchwycenie tej jednej wyjątkowej chwili, takiej jak romantyczny pocałunek, niepowtarzalny gest czy błysk w oku. Jednak ta urocza animacja szybko zbacza z bezpiecznego szlaku. Gdy Lea sądzi, że złapała swój kadr, z myśliwej przeistacza się w ofiarę.
Rozdarcia/ Tears, reż. Paulina Ziółkowska, Polska 2025, 8’48’’
Film o niemożności podjęcia decyzji. Świat wypełniony możliwościami i zagubiona bohaterka, która może wcale nie chce wybrać.
Kto zabił Narin G**** ?/ Qui a tué Narin G**** ?, reż. Ayce Kartal, Francja 2025, 4’42’’
Zaginęła, gdy miała 8 lat. Śledztwo odkryło, że zaangażowana była jej rodzina. Narin zobaczyła rzeczy, których nie powinna była. Wszyscy w wiosce wiedzieli, ale nikt nie odważył się przemówić.
Ploo, reż. Jon Frickey, Germany 2025, 15’08’’
“Jeśli ciągle zaczyna od początku, to musi być wieczne”, mówi biała ćma. Jednak łagodny szept oddycha w każdym poranku: “pewnego dnia to wszystko przepadnie”. Ploo łączy aspekty grafiki wektorowej i technologii wyświetlania na ekranie z warunkami ludzkim.
Pocałunek motyla/ Butterfly Kiss, reż. Zohar Dvir, Niemcy 2024, 10’33’’
Carol wpada w panikę i kłóci się ze swoją dziewczyną Ray po niespodziewanych oświadczynach. Sytuacja pogarsza się, gdy budzi się w apokaliptycznej rzeczywistości i odkrywa z przerażeniem, że Ray zmieniła się w motyla. Przemiana Ray, inwazja świata zewnętrznego do ich domu oraz narastające napięcie między nimi zagrażają ich relacji. Carol boi się stracić Ray…ale oddanie się ukochanej może mieć swoją cenę.
Basen albo śmierć złotej rybki/ The Pool or Death of a Goldfish, reż. Daria Kopiec, Polska 2025, 13’47’’
Opowieść o toksycznej relacji między matką a córką. Główna bohaterka, z powodu niewyrażonej złości i buntu wobec matki, zamienia się w tytułową złotą rybkę. Niewypowiedziane słowa, niewykonane gesty, zablokowane uczucia z dzieciństwa przejawiają się w surowym traktowaniu zarówno siebie, jak i innych. Film zamyka kompozycyjna klamra: główna bohaterka dopuszcza do siebie żal, a tym samym wchodzi w proces akceptacji i wybaczenia.
Oklaski dla śmierci/ A Round of Applause For Death, reż. Stephen Irwin, Wielka Brytania 2024, 4’42’’
Śmierć wchodzi na centralną scenę, a widzowie bez twarzy oklaskują nieuniknione podczas cyklu morderczych snów.
