Konkurs Główny to bijące serce festiwalu i najlepsza okazja, by zobaczyć najświeższe animacje z całego świata. Odważne wizje, zaskakujące techniki i historie, które bawią, wzruszają i potrafią zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie. To filmy, które zostają z Tobą długo, jeszcze długo po tym, jak zapalą się światła.

INFORMACJA O TREŚCIACH

Przed seansem zachęcamy do zapoznania się z listą tematów poruszanych w filmach. Niektóre z nich mogą być trudne lub wrażliwe dla części widzów i widzek.

Tematy mogą obejmować m.in.:
działania wojenne, myśli samobujcze, wojna, przemoc, totalitaryzm, śmierć zwierzęcia

Sugerowany wiek widzów i widzek:
14+

Ponieważ dziś jest sobota/ Porque hoje é Sábado, reż. Alice Eça Guimarães, Portugalia 2025, 12’24’’

Kadr z filmu animowanego. Wnętrze kuchni. Kobieta w żółtym swetrze trzyma na rękach małe dziecko. Drugie, trochę starsze dziecko ciągnie ją za rękę i krzyczy.

Jest sobota, a pewna kobieta boryka się z trudnością pogodzenia swego życia domowego i swej potrzeby ucieczki.

Chciałabym, żebyś był uchem/ Wish You Were Ear, reż. Mirjana Balogh, Węgry 2025, 10’14’’

Kadr z filmu animowanego.  Dwie postacie patrzą na siebie i trzymają swoje twarze w dłoniach.

W świecie, w którym po każdym zerwaniu ex-partnerzy muszą zamienić się wybraną częścią ciała, Chciałabym, żebyś był uchem

Umarłam w Irpieniu/ I died in Irpin, reż. Anastasiia Falileieva, Słowacja, Ukraina 2024, 11’29’’

Kadr z filmu animowanego. Czarnobiały szkic. Kobieta o podłużnej twarzy z chustą na głowie stoi przed płotem, jej twarz jest zwrócona ku górze. W tle fragment samochodu.

24. lutego 2022 roku mój chłopak i ja uciekliśmy z Kijowa do Irpienia. Spędziliśmy 10 dni w oblężonym mieście, udało nam się uciec z ostatnim konwojem ewakuacyjnym. Czas mijał, ale poczucie, że zmarłam w Irpieniu nigdy mnie nie opuściło. Film ten odtwarza historię przetrwania z subiektywnej, osobistej perspektywy.

Tennis, Oranges, reż. Sean Pecknold, USA 2024, 10’53’’

Kadr z filmu animowanego. Wnętrze pomieszczenia o zielonych ścianach, na których wiszą tablice z edukacyjnymi treściami.  W powietrzu unosi się brązowy królik ubrany w spodnie i sweter. Obok niego unoszą się przedmioty: mały telewizor, notatnik i pomarańczowa piłeczka.

Wypalony zawodowo robot-odkurzacz rzuca pracę w szpitalu i wyrusza w drogę, by na cichej ulicy, gdzie dwa samotne zające utkwiły w pętli czasowej, odnaleźć społeczność i większy sens.

Czy Ty mnie słyszysz?/ Can you hear me?, reż. Anastazja Naumenko, Polska 2025, 15’

Kadr z filmu animowanego. Ekran komputera podzielony na trzy części. W największej części widać zdjęcie starszej pani w okularach. W dwóch pozostałych widać dwie kobiety.

Lekcje Zoomowe Nastii, podczas których uczy swoją mamę obsługi laptopa, są zakłócane przez niestabilne połączenie internetowe - oraz powracające rodzinne traumy.

Platan/ The Sycamore, reż. Jared D. Wess, USA 2025, 3’35’’

Kadr z filmu animowanego w kolorze białym i zielonym. Dwie dziewczyny leżą na plecach. W tle fragment drzewa i kilka liści.

Dwóch strudzonych wędrowców szuka cienia i wytchnienia pod bezczynnym drzewem. Na podstawie bajki Ezopa “Podróżni i platan”

Brunatny poranek/ Matin Brun, reż. Carlo Vogele, Francja, Luksemburg 2025, 9’02’’

Kadr z filmu animowanego. Brązowy kot siedzi na dachu i spogląda na taras wypełniony stolikami i parasolami. Przy stolikach siedzą ludzie.

Od drobnych kompromisów po wielkie akty tchórzostwa, brązowe zwierzęta stopniowo wkraczają do domów i przejmują nad nimi kontrolę. Zaczyna wyłaniać się autorytarny reżim oparty na absurdalnych prawach. Aby uniknąć kłopotów, Charly podporządkowuje się zasadom tego bezbarwnego świata i na własnej skórze odkrywa grozę faszyzmu.