23.04
-
/
2021
21.15

Kurator:

Narodziny teledysku wiążą się przede wszystkim z potrzebą promocji muzyki innymi kanałami niż telewizyjne. Innymi słowy, są rezultatem poszukiwań tańszego sposobu na reklamę.

Nie będziemy wdawać się w dyskusję co do tego, który teledysk był tym pierwszym, bo to grząski grunt. Jedno jest jednak pewne: pierwsze próby tej formy nie były niczym więcej niż ilustracją utworu, czy też nowatorską formą oddziaływania na fanów,  tak jak w przypadku tzw. “pierwszych teledysków w historii”:  Bohemian Rhapsody zespołu Queen czy Strawberry Fields Forever The Beatles.

Nikt jednak nie spodziewał się, że sztuka teledysku stanie się odrębnym przemysłem i zaledwie kilka lat później olbrzymie kwoty będą przeznaczane na wzmacnianie oddziaływania muzyki na odbiorców. Ma to naturalnie związek z narodzinami kapitalizmu i krzykliwego marketingu, obowiązującego do dziś. Przykłady mogą stanowić teledyski Michaela Jacksona z lat 80. i 90. (koszt Scream wyniósł 7 milionom dolarów), czy współczesne teledyski Taylor Swift, z których jeden wart jest około miliona. 

Jeśli chodzi o animację we wczesnych teledyskach, za najbardziej emblematyczny przykład można prawdopodobnie uznać “Take on me” norweskiego zespołu A-ha. Istnieje jednak mniej oczywisty wątek historii, w której muzyka niezależna i animacja mają za sobą długą drogę i osiągają bardzo wysoki poziom - zarówno pod względem narracji, jak i techniki - dzisiejszego teledysku animowanego. Filmy, które trzydzieści lat temu mogłyby sporo kosztować, dziś - dzięki technologii i talentowi twórców - nie są już dla młodych muzyków tak wymagającą inwestycją. Wystarczy postawić na social media; telewizja to przeżytek. 

Niniejszy zestaw, przygotowany specjalnie dla Festiwalu Animocje, obejmuje przykłady dzisiejszej zaawansowanej sztuki animacji, przeniesionej w obszary, po których nie miałby odwagi poruszać się mainstream. To sztuka filmowa dokonująca o wiele więcej niż tylko zilustrowanie muzyki w celach promocyjnych. Znajdziecie tu dźwięki, które zabiorą Was w zabawną, szaloną, pełną pomysłowości i nostalgii podróż, a także zróżnicowane i zaskakujące rozwiązania estetyczne. Prezentowane produkcje mają moc oddziaływania nie tylko promocyjnego, ale i społecznego, wizualnego, narracyjnego. Zainspirowani muzyką animatorzy stworzyli małe dzieła sztuki.

 

The turning point, Steve Cutts, muzyka / music: Wantaways, 2020, 3’27’’

Very Noise, MeatDept., muzyka / music: Igorrr, 2020, 2’36’’

Underground Lovers, Gianluigi Toccafondo and Marco Molinelli, muzyka / music: C'mon Tigre, 2020, 4’29’’  

Supersonics by Bechir "Jiwee" Jouini, muzyka / music: Caravan Palace, 2020, 3’

Drop to the hell by Esteban Azuela, muzyka / music: Los Viejos, 2021, 3’23’’

La rage by Alice Saey, muzyka / music: Charles Amblard, 2018, 3’53’’

MTV is my friend, Radu Popovici, muzyka / music: Sarmalele Reci, 2019, 6’33’’

L'area sta finendo, Luca Lumaca, muzyka / music: Gianna Nannini, 2020, 3’19’’

Black snot & golden squares, Irina Rubina, muzyka / music: Luis Schöffend, 2020, 1’08’’

Destroyer the protector, Space Dawg, muzyka / music: Dub Ryzor, 2020, 1’52’’

Hurt people, hurt people, Félicien Colmet Daâge, muzyka / music: Kriill, 2020, 3’28’’

Kurator: Kropka (aka J. S. Álvarez)

Kropka (aka J. S. Álvarez) jest autorem scenariuszy produkcji kinowych, telewizyjnych i filmów animowanych. Ostatnimi laty specjalizuje się w animacji międzynarodowej i pisze na jej temat. Od 2013 roku organizował i był kuratorem kilku poświęconych animacji wydarzeń na całym świecie, w tym rozmaitych festiwali, m.in. Etiuda&Anima, StopTrik, Animateka, Animasivo, Piccolo Festival Animazione, Żubroffka. Wykładał na temat animacji i jej historii, był też członkiem jury festiwalu Animateka w 2017 roku, PFA w 2018 roku oraz Warszawskiego Festiwalu Filmów Animowanych w 2020 roku. Ponadto organizował pojedyncze pokazy w centrach kultury i inicjował współpracę między festiwalami dla dobra pasji, która je łączy: animacji. 

Prawdopodobnie to jego niezależność i skłonność do przekraczania granic sprawiły, że poważnie myślał o stworzeniu w Bergen, w Norwegii, festiwalu ReAnima. W jego przekonaniu ReAnima to kulturalna, artystyczna przestrzeń sprzyjająca świeżemu spojrzeniu i nowoczesnemu dialogowi o zasięgu globalnym.

Kiedy nie pracuje jako kurator programów filmów animowanych, pisze o animacji lub kręci filmy o animacji, lub produkuje animowane filmy krótkometrażowe, lub ogląda animacje, lub dobrze się bawi w alternatywnej rzeczywistości animowanej. Nuda!